ถ่ายรูปรองเท้าขายออนไลน์ยังไงให้สวย

ร้านรองเท้าที่ลูกค้าไม่ค่อยทักมาถามมักมีมุมครบชุดเดียวกัน ถ่ายรวดเดียวจบแล้วใช้ได้ทุกช่องทาง

รองเท้าที่วางเปล่าๆ หัวจะยุบลงและดูแบนกว่าของจริงเสมอ โดยเฉพาะรองเท้าผ้าใบ รองเท้าหนังนิ่ม และบูทข้อยาว วิธีแก้คือยัดกระดาษทิชชู่ กระดาษห่อรองเท้า หรือถุงเท้าม้วนเข้าไปในหัวรองเท้าให้แน่นพอดี อย่ายัดจนตึงเกินจนทรงบวม

บูทข้อยาวต้องยัดถึงข้อด้วย ไม่งั้นข้อจะพับลงมาทับตัวรองเท้า และคนซื้อจะอ่านความสูงของข้อไม่ออกเลย

• หนังด้าน ผ้าใบ ผ้า ชอบแสงนุ่มกว้าง เช่น แสงจากหน้าต่างบานใหญ่ที่ไม่มีแดดส่องตรง หรือวันฟ้าครึ้ม เก็บพื้นผิวได้ครบโดยไม่มีจุดขาว

• หนังแก้ว หนังเงา และวัสดุสะท้อนแสง ให้ดวงขาวเป็นจุดง่ายมาก กั้นแดดตรงด้วยกระดาษขาวหรือหลบเข้าร่มก่อนถ่าย

• รองเท้าสีเข้มกินแสง ต้องเพิ่มแสงมากกว่าที่คิด ไม่ใช่เร่งความสว่างในแอปทีหลัง เพราะการเร่งทีหลังดึงเม็ดสีขึ้นมาด้วย

• วางกระดาษขาวหรือโฟมขาวไว้ฝั่งตรงข้ามแหล่งแสง แสงจะสะท้อนกลับเข้าด้านเงาของรองเท้า ช่วยให้เห็นตะเข็บฝั่งมืด

ข้อผิดพลาดที่ทำให้รองเท้าดูไม่เหมือนของจริงที่สุด คือยืนถ่ายลงมาจากความสูงของคน มุมนั้นทำให้หัวรองเท้าดูสั้นลง พื้นดูบางลง และส้นดูเตี้ยกว่าความจริง ให้ย่อลงไปจนกล้องอยู่ระดับเดียวกับรองเท้า หรือสูงกว่านิดเดียว

อีกอย่างที่ช่วยคือถอยออกมาแล้วซูมเข้าไปแทนการเอากล้องไปจ่อใกล้ๆ การจ่อใกล้ทำให้ส่วนที่อยู่ใกล้เลนส์บวมกว่าความจริง ซึ่งกับรองเท้าคือหัวรองเท้าพอดี

รองเท้าคือสินค้าที่ลูกค้าเทียบสีกับภาพตอนของถึงมือแน่นอน ถ่ายใต้แสงเดียวตลอดทั้งชุด อย่าผสมแสงหน้าต่างกับหลอดไฟเหลืองในภาพเดียวกัน และถ่ายกระดาษขาวไว้หนึ่งใบในแสงเดียวกันเก็บไว้เทียบ ถ้าภาพไหนกระดาษขาวออกเหลืองหรือฟ้า แปลว่าสีรองเท้าในภาพนั้นก็เพี้ยนไปทางเดียวกัน

• ด้านสั้นของภาพตั้งแต่ 1024 พิกเซลขึ้นไป ต่ำกว่า 480 พิกเซลระบบของ PlienRoob ไม่รับ

• เก็บไฟล์ต้นฉบับไว้เสมอ อย่าเก็บเฉพาะภาพที่ส่งผ่านแอปแชท เพราะแอปแชทบีบไฟล์จนตะเข็บและลายหนังหาย

• ตั้งชื่อไฟล์ด้วยรุ่นกับสี เช่น ผ้าใบขาว-01 ไม่ใช่ IMG_2841 ถ้าร้านมีหลายรุ่น การหาไฟล์คือเวลาที่หายไปจริงๆ

ภาพรองเท้าที่ถ่ายเองใบเดียวเอาไปทำเป็นภาพนางแบบสวมได้ที่ PlienRoob โดยกดเลือกหมวดรองเท้า ระบบจัดกรอบภาพให้รองเท้าใหญ่พอที่คนซื้อจะอ่านทรงออก ซึ่งเป็นคนละกรอบกับภาพเสื้อผ้า